vrijdag 1 januari 2016

Nederlandse rechtsstaat in het achterhuis ( deel 3 )

Mijn laatste zin uit mijn vorige blog: "Helaas maar mijn bewustzijn was sterker dan de gemeente Arnhem", verleende de gemeente Arnhem een motivatie om nog meer mens gemaakte wetten en regelgeving zelfstandig te interpreteren om hun eigen belang verder te dienen. Want ze wilden mijn lijk in de kast (houden) dood of levend. Overigens, een paar woorden teveel om uit te leggen dat ze er veel baat bij hadden om mij als man van mijn vrouw en als vader van mijn kinderen " maar als criticus door hen ervaren "dood te zwijgen", zoiets als levend begraven dus. De camping moest mijn begraafplaats worden, noem het een isolement, van waaruit mijn woorden en persoon maar moeilijk uit weg kon komen. Rijnstad/RIBW ( vangnetwerk Arnhem ) waren daar, tezamen met Jeugdzorg de aangewezen rechters voor om dit doodvonnis te voltrekken, hetzij te continueren, omdat mijn hartfalen niet het beoogde resultaat had gegeven.



De tijdelijke rechters, een drietal sub(sidie) ambtenaren, namen hun taak serieus en stelden als eis, een maand na mijn hartoperatie, dat wij als gezin naar de opvang van iriszorg moesten, Wilden we hulp kunnen verwachten van de gemeente Arnhem. Welke waren vastgelegd in convenanten en overeenkomsten tussen de gemeente Arnhem en hulp instanties, wellicht tegen subsidie!  Naar de opvang van Iriszorg bleek schijnbaar een vereiste te zijn om als noodlijdende burger inhoudelijk de overeengekomen convenanten en overeenkomsten te mogen ontvangen. Niet, nou dan barst js maar, werd niet gezegd, maar wel bedoeld! Overigens een acteren wat ik in de benoemde stukken niet heb kunnen lezen, als vereiste om uit te voeren door de sub(sidie) ambtenaren!
Maar wat ontstond, wij gingen akkoord, maar zes weken later, sorry gezin Faasen de opvang zit vol, ook elders en daarbij de gemeente moet bezuinigen. Ja, vooral op de mogelijkheden voor mondige noodlijdende burgers binnen de grenzen van dictatuur Arnhem! Want kritiek wordt niet geholpen in het godenrijk van Arnhemse wethouders en de zittende burgemeester op de Arnhemse berg Olympus! De drietand van de respectievelijk toen zittende burgemeesters van de VVD en heden van het CDA, prikte in mijn hart, jij niet manneke!

Dus de camping binnen de gemeente Arnhem zijn grenzen op de hoge Veluwe werd ons Auschwitz, samen met nog een aantal andere gezinnen vooral gedumpt op een nabij gelegen camping! Volgens de sub(sidie) ambtenaar van het RIBW vooral de aangewezen plek voor niet gewenste Noodlijdende Nederlandse burgers!


Op camping Auschwitz verloor ik mijn baan, werd er vervolgens gerotzooid met mijn uitkering en vlogen de loon beslagen op mijn uitkering,mij (ons) om de oren. Het laatste vooral door mij (ons) eerder gevoerde klachtenprocedure tegen het BAC (gemeentelijke schuldhulp) waarvoor men ons uit de schuldhulp gooide! Resultaat, ik kon mijn zorgpremie niet meer betalen, eten werd een probleem en uiteindelijk de huur voor de caravan op camping auschwitz ook niet meer! . Op 2 juli 2012 moesten wij dus de camping verlaten, Jeugdzorg sloot het dossier en vonden samen met de RvdK, het dakloos zijn met onze gehele gezin, wederom uitermate veilig. Ik als man en vader stond op de keien met een hart die na de 7 uren durende haroperatie nooit een kans heeft gehad om aan te sterken dus ordelijk te revalideren! 

MAAR WEDEROM WIST MIJN BEWUSTZIJN DE AANSLAGEN VAN DE GEMEENTE ARNHEM, NU VOORAL GERICHT OP MIJN HART, TE OVERWINNEN! BALEN DUS!